आजच्या बोध-स्पर्शिका

आत्मज्ञान

कांहीतरी पेटवा अन्

अंधार मिटवा

दिव्य-प्रकाश हवा तर

अंधारच पेटवा

.............................

मुक्ती

भिंतीवर आदळल्या शिवाय

दार कुठे उमजत नाही

भिंतीलाच जे पूजत बसतात

त्यांना दार दिसत नाही

...............................

मूळ कारण

वर वर ची कारणे मिटवून

होत नाही सुटका

मुळापर्यंत पोहचताच

ज्ञानाचा झटका

.............................................. अरुण

आजच्या बोध-स्पर्शिका

चौकस

पक्ष्यांना ज्ञान नसते

म्हणुन राहतात चौकस

माणसाचा मात्र

ज्ञानावरच फोकस

.............................

थोतांड

उसळण्यासाठी चेंडू

फरशीवर पडतो

माणूस पडण्या आधीच

आदर्श धरतो

...............................

आंतरिक रितेपण

माठ पाण्याने भरला तुडुंब

पाण्याला रितेपण कळेना

माणसाच्या डोळ्यात ज्ञानाची गर्दी

दृष्टी ला जागा उरेना

.............................................. अरुण

आजच्या बोध-स्पर्शिका

बुद्धी

संवेदने ची पांच दारे

सृष्टी-विशाल आंत जाते

स्मृती-बुद्धी च्या गुहेत

क्षुल्लक बनुन राहते

.............................

पुनर्जन्म

तिकडचा बुडबुडा गेला

इकडे नवीन आला

त्याचाच तर हा

पुनर्जन्म नसेल झाला ?

...............................

मृग-जळ

मृग-जळच बनते

जीवन-आशय

पाणी फक्त

संशोधन-विषय

.............................................. अरुण

आजच्या बोध-स्पर्शिका

मनाची सावली

धरती ला सावली

चिपकत नाही

मनाची सावली

देहाला सोडत नाही

.............................

पुढे आणि मागे

एक पाय पुढे- स्वप्नात

दुसरा मागे -आठवणीत

वर्तमान -

नसतेच कधी गणतीत

...............................

समाधी

मनाचा सृष्टीशी व्यापार

म्हणजे संसार

निर्मनाचा सृष्टीशी संपर्क

म्हणजे समाधी

.............................................. अरुण

आजच्या बोध-स्पर्शिका

प्रपंच

प्रपंचा पासुन पळणाऱ्यांचा

संपत नसतो प्रपंच-हुरूप

बर्फात राहिल्याने, होत नाही

कुणी फायर-प्रुफ

.............................

गीता

शब्दांच्या पलीकडले दिसायला लागले की

वाचावी

गरज फक्त ‘धार्मिक’ असेल तर

घोकावी

...............................

बिन –सायास

अंधार उलगण्यासच

लागे प्रयास

प्रकाश दिसतो

बिन सायास

.............................................. अरुण

आजच्या बोध-स्पर्शिका

सवय

निद्रेत जी घडते

ती सवय

तिला

जागृती चे भयं

.............................

बुद्धी

डोळ्याला

जे दिसते

बुद्धी त्यास

वाचते

...............................

उत्तर

जशी झाडात

सावली लपते

प्रश्नांतच

उत्तर गावते

.............................................. अरुण

आजच्या बोध-स्पर्शिका

बुद्धां चे शब्द

बुद्धां चे शब्द सरळ सरळ भेटले

तर भावतात

‘कोल्ड-स्टोरेज’ मधुन आले

तर बाधतात

.............................

आशय डोक्यात

शब्द दिसताच

जो आशय जागतो

शब्दात नसतो पण

डोक्याला गावतो

...............................

ज्ञाना ची दाट वस्ती

जर डोक्यात ज्ञाना ची

वस्ती दाट झाली

समज-उमज यांना

न जागा उराली

.............................................. अरुण

आजच्या बोध-स्पर्शिका

फक्त असणे

जग आहे

फक्त असणे

बुद्धि चे काम

मोजत बसणे

..............................

सारासार दृष्टी

मिसळून राहते

खोटे अन् खरे

खोटे कोणते अन् खरे काय

जाणून घेणे बरे

...............................

प्रशांत

सागर शांत

लाट अशांत

दोघांत जो एकत्व बघी

तो प्रशांत

............................................... अरुण

आजच्या बोध-स्पर्शिका

क्षणावधान

क्षण श्वांसातला

स्मृतीने गिळला

कण स्मृतीचा

मनात शिरला

..............................

ऊन सावली

आनंद-सुर्याला

ढग मनाचे ग्रासतात

ऊन-सावली बनुन

जन्मभर त्रासतात

...............................

शहाणपण

आभाळाच्या उबीत

पिसारा उलगडतो

वेडेपणा डसला की

शहाणपणा उमलतो

............................................... अरुण

काहीं बोध-स्पर्शिका

माझे हे लिखाण

माझ्या गढूळ मनांत

शहाणपणा चे बुडबुडे येतात

फुटण्या आधीच

काहींतरी लिहून जातात

...........................

मन

वाऱ्यावरचा रेषा दिसतात

वाऱ्यालाच

मनाच्या जाणीवा

मनालाच

.........................

केवळ वदणे

‘देव आहे सर्वत्र’

असे मानून घेतो

कारण मला तो

शोधायचाच नसतो

.................................................... अरुण

मी आणि ‘मी’च

सूर्य आणि मी

दोघां मध्ये उभा ‘मी’च

सूर्य बघायचय् मला

लागणार सरावे बाजूला ‘मला’च

‘कसे सरायचे बाजूला?’- प्रश्न पडला मला

याचा शोध घेत बसला ‘मी’च

आणि म्हणूनच, दिसत नाही सूर्य मला

...................................................... अरुण

मन नावाची सावली

कोणी जर स्वतः च्या सावलीलाच
घाबरत असला तर ?
तर तो त्या सावली कड़े
पाठ फिरविल किंवा अंधारात
दडून राहील -
सर्व भावनिक सुख दुःखाचे कारण
मन नावाची ही सावली,
ह्या सावली चे स्पष्ट दर्शन घेताच
ती नाहीशी होते
अर्धवट नजरे ने बघीतले किंवा
तिला टाळले तर ती सतवत राहते
........................................................ अरुण

स्वतःतच परतणे

जसें फक्त ‘जा’ ऐकले की

लगेच प्रश्न पडतो – कुठे जायचे?

‘कुठे’ ची कल्पना असल्या शिवाय

‘जाणे’ साधता येत नाही

‘जा’- असे ऐकल्यावर

ऐकणारा ‘कुठे’ च्या

शोधात बाहेर बघायला लागतो,

तपास सुरु करतो आणि

शेवटी दुसऱ्या च्या सांगण्या प्रमाणे

किंवा स्वतःशीच ठरवून

एखाद्या दिशा, जागा, किवा वस्तू कडे

चालायला लागतो

एखादा असा ही असतो

जो आहे तिथेच थांबून ‘जाणे’ घडवतो

...........

जो ‘कुठे’ चा शोध बाहेर घेतो

तो आपली जागा सोडून

दुसऱ्या जागी जाऊ बघतो

जो आहे त्या जागीच ‘कुठे’ शोधतो

तो स्वतःतच परत जातो

............................................. अरुण

जगणे आणि जागणे

मी सकल अस्तित्वात

जगत असलो

तरी जागत आहे

फक्त माझ्या वर वरच्या

मानसिक अस्तित्वातच

ज्या सकलात जगतो त्या सकलात

जागू ही शकलो तर .......

.......................................... अरुण

उत्क्रांती कडून आणि क्रांती कडून

पूरी जाग

आंत विचारां ची आग

झोपे च्या पोटात

विचारां ची जाग

झोपच झोप, एकच थर

विचारां चा पडला

पूरा विसर ............

हे तर शिकलो उत्क्रांती कडून

परंतु

पूरी जाग

नाही विचाराचा भाग ....

कळते फक्त क्रांती कडून

....................................... अरुण

अनाहत नाद

अनाहत नादाने

भरलेले हे जग

आहत आवाजा ने

कोलाहलमय होते

डोक्यात विचाराचे आघात जन्म पावताच

सुरु होते आहत झालेल्या डोक्यात

एक न संपणारी अशांतता

आणि मग अनाहत नादा आंतून

झरणारी चिर-शांतता कळतच नाही

...................................................... अरुण

प्रकाशाचा शोध

प्रकाश तर आहे नेहमीच,

आडोसा झाला तरच अंधार,

परंतु आडोसा पांघरूनच जे राहतात

ते घेत राहतात आयुष्यभर

प्रकाशाचा शोध

एखाद्या देवळात, एखाद्या मंत्रात,

एखाद्या आराधनेत तर एखाद्या

गुरुच्या पावलांशी

.................................... अरुण

देहाच्या आंत एक काल्पनिक देह

‘रूप-स्वर-रस-गंध-स्पर्श’ नसणाऱ्या

ढगा सारखा देह

अस्तित्वातुन घडलेल्या देहात

आपसुकच उगम पावतो

आणि

स्वतःच्या अस्तित्वालाच

अस्तित्व मानून

जगत राहतो

प्राण चालायचे थांबले की

अस्तित्वहीन होतो

.................................... अरुण

छायेचे झाड

छाये चे बीज

त्यातुन छायेचे झाड

धरणी ला कधीच नसे

झाडा चा भार

........................

कल्पनेलाच कल्पना

करता येते आणि

कल्पना,

केवळ कल्पनाच

करू शकते.

अस्तित्व

कल्पना-जाळ्यात कधीच

अडकत नाही

......................................... अरुण

प्राणी व त्याचे मन

उत्क्रांती च्या क्रमात
प्रत्येक प्राणी च्या संरक्षणासाठी
त्याचे मन जन्माला आले
मनाची व्याप्ती, क्रिया-क्षमता
त्या विशिष्ट प्राण्याच्या
गरजां प्रमाणे विकसित होत गेली
प्राणाचा अंत होताच मनाचा ही अंत होतो
केवळ
प्राणहीन निखळ अस्तित्वच
शिल्लक राहतं
............................................ अरुण

नाते

तुझे चित्र
माझ्या मनात
माझे चित्र तुझ्या मनात
नाते जुळते हया चित्रां चे
तुझे माझे नाहीच
............................. अरुण

वर्तमान व काळ-प्रवाह

काठावर बसुन नदी चा प्रवाह
दिसतो ,
पण प्रवाहात उतरून
त्या बरोबर वाहत असताना
काठा चा संपर्क तुटतो
.............
वर्तमानात राहून
काळ-प्रवाह (भूत-भविष्य )
बघता येतो पण
काळ-प्रवाहात उतरल्यावर
वर्तमानाशी नाते संपते
.................................................. अरुण

विचार

मनच मनाशी
बोलते आणि
ऐकते ही मनच
मनातील तोंड बोलते आणि लगेच
कान बनुन ऐकते व लगेच
तोंड बनुन रिस्पोंस ही देते
अशाच निरंतर च्या संवादाला
विचार म्हणतात
अशा विचारांची रचना
मेमोरी च्या कच्चा मालाने होत असते
.................................................... अरुण